Πανελλήνιες Εξετάσεις

Συγκάτοικοι στο Άγχος: Ο Ρόλος των Γονέων την Περίοδο των Πανελλήνιων

Από την Βασιλάκη Άννα Ψυχολόγο BSc – Κέντρο Ψυχολογικών Υπηρεσιών BetweenUs

Οι πανελλήνιες εξετάσεις δεν είναι απλώς μια εκπαιδευτική διαδικασία. Είναι ένας μικρός μαραθώνιος ψυχικής αντοχής – όχι μόνο για τους εφήβους, αλλά και για τους γονείς τους. Είναι εκείνη η εποχή που το σπίτι γεμίζει σιωπές, ένταση, ερωτηματικά και κρυφές αγωνίες. Εκείνη η περίοδος που, χωρίς καν να το καταλάβετε, γίνεστε συγκάτοικοι στο άγχος του παιδιού σας.

Κι όμως, μέσα σε αυτό το φορτισμένο κλίμα, εσείς μπορείτε να γίνετε το ήρεμο λιμάνι. Όχι επειδή έχετε όλες τις απαντήσεις, αλλά γιατί είστε εκεί – παρόντες, διαθέσιμοι, υποστηρικτικοί.

Η Σιωπηλή Στήριξη Αξίζει Περισσότερο από Χίλιες Συμβουλές

Όταν ένα παιδί δίνει πανελλήνιες, συχνά έχει την αίσθηση πως βρίσκεται κάτω από έναν προβολέα που δεν σβήνει ποτέ. Εκείνη τη στιγμή, δεν χρειάζεται άλλον έναν δάσκαλο στο σπίτι. Χρειάζεται έναν γονέα που δεν θα μετράει τις ώρες διαβάσματος, αλλά τους παλμούς του άγχους του. Έναν γονέα που θα του προσφέρει σταθερότητα, χωρίς πίεση. Που θα του θυμίζει: “Εσύ αξίζεις, όχι επειδή πετυχαίνεις, αλλά επειδή προσπαθείς”.

Μιλώντας στο Άγχος, Όχι στη Συμπεριφορά

Πίσω από τον εκνευρισμό, τις απότομες απαντήσεις, ακόμη και την αποστασιοποίηση, κρύβεται φόβος. Άγχος. Αγωνία για το μέλλον. Μην εστιάζετε μόνο στη συμπεριφορά – προσπαθήστε να “δείτε” το συναίσθημα από πίσω. Πείτε του: “Σε καταλαβαίνω, είναι μια δύσκολη φάση. Δεν χρειάζεται να το περάσεις μόνος σου.”

Μερικές φορές, η αποδοχή της δυσκολίας έχει μεγαλύτερη δύναμη από τη θετική σκέψη. Δώστε στο παιδί την άδεια να δυσκολευτεί. Να κουραστεί. Να φοβηθεί. Αυτή η συναισθηματική ασφάλεια είναι πιο χρήσιμη από οποιοδήποτε πρόγραμμα διαβάσματος.

Το Περιβάλλον: Ένας Καθρέφτης Ψυχικής Ηρεμίας

Ένα παιδί που προετοιμάζεται για εξετάσεις χρειάζεται ένα περιβάλλον προβλέψιμο και ήρεμο. Όχι αψεγάδιαστο – απλώς σταθερό. Ρουτίνες, απλότητα, ζεστές λέξεις. Ένα πιάτο ζεστό φαγητό, μια ήρεμη φωνή, ένα χαμόγελο μπορούν να προσφέρουν πιο πολύ σιγουριά από δεκάδες σελίδες ύλης.

Είναι σημαντικό κι εσείς να μη χαθείτε στη δίνη της αγωνίας. Αν νιώθετε πως το δικό σας άγχος ξεχειλίζει, πάρτε μια ανάσα. Αναζητήστε αποσυμπίεση – έναν φίλο, έναν ειδικό, λίγο χρόνο για εσάς. Ένας γονιός σε ισορροπία είναι δώρο για το παιδί του.

Μην Κρίνετε. Κατανοήστε.

Στις πανελλήνιες, κάθε παιδί έχει το δικό του τρόπο να λειτουργεί. Κάποιοι χρειάζονται ησυχία. Άλλοι έχουν ανάγκη την παρέα. Μερικοί φαίνεται να αδιαφορούν, ενώ μέσα τους δίνουν μάχη.

Μην τους συγκρίνετε. Μην τους “μετράτε”. Μην ερμηνεύετε τα πάντα. Ρωτήστε τα απλά: “Τι σε βοηθάει περισσότερο;” ή “Θες να είμαι δίπλα ή να σου αφήσω χώρο;”. Αυτό από μόνο του δείχνει εμπιστοσύνη και σεβασμό.

Η Αγκαλιά Δεν Είναι Απάτη – Είναι Θεραπεία

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη πηγή ασφάλειας για ένα παιδί από τη γνήσια αγκαλιά του γονιού του. Όχι εκείνη που δίνεται ως ανταμοιβή μετά από καλό γραπτό, αλλά η άλλη – αυτή που προσφέρεται όταν το παιδί είναι κουρασμένο, απογοητευμένο, ευάλωτο.

Μην υποτιμάτε τη δύναμη της φυσικής παρουσίας. Μια σιωπηλή κουβέντα στην κουζίνα. Ένα “σ’ αγαπώ” πριν κοιμηθεί. Ένα “μην ξεχάσεις να φας”. Όλα αυτά είναι μηνύματα στήριξης που καταγράφονται βαθιά στην καρδιά.

Μετά τις Εξετάσεις: Εσείς Είστε Το Πλαίσιο Ερμηνείας

Όπως εσείς θα αντιδράσετε στο αποτέλεσμα – είτε θετικό είτε αρνητικό – έτσι θα το ερμηνεύσει και το παιδί. Αν εσείς δείτε μια αποτυχία ως ευκαιρία επαναπροσδιορισμού, έτσι θα το δει κι εκείνο. Αν εστιάσετε στην πορεία και όχι στον προορισμό, θα μάθει να κάνει το ίδιο σε όλη του τη ζωή.

Μην αφήνετε τα αποτελέσματα να καθορίσουν την ταυτότητα του παιδιού. Είναι πολύ περισσότερα από έναν αριθμό σε μια καρτέλα.

Κλείνοντας: Το Παιδί Σας Σας Χρειάζεται – Όχι για να Το Καθοδηγήσετε, Αλλά για να Το Συνοδεύσετε

Αυτός ο δρόμος των πανελλήνιων είναι δικός του, αλλά δεν χρειάζεται να τον διασχίσει μόνο του. Εσείς είστε συνοδοιπόρος. Όχι χάρτης. Όχι πυξίδα. Αλλά το πιο αξιόπιστο στήριγμα.

Και να θυμάστε: Όσο δύσκολες κι αν είναι αυτές οι μέρες, θα περάσουν. Το σημαντικό είναι το πώς θα τις θυμάστε αργότερα…Σαν ένα πεδίο μάχης ή σαν μια ευκαιρία να έρθετε πιο κοντά με το παιδί σας; Εσείς αποφασίζετε.

Συχνές ερωτήσεις (FAQs)

1. Τι να κάνω αν το παιδί μου δεν θέλει να μιλήσει;

Σεβαστείτε τη σιωπή του, αλλά μείνετε διαθέσιμοι. Δώστε χώρο χωρίς να απομακρυνθείτε.

2. Πόσο να ασχολούμαι με το διάβασμα του παιδιού;

Μόνο αν σας ζητηθεί. Εστιάστε περισσότερο στην ψυχολογική στήριξη.

3. Είναι φυσιολογικό να έχει εκρήξεις θυμού;

Ναι. Είναι μια φορτισμένη περίοδος. Δείξτε κατανόηση.

4. Πότε να ζητήσω βοήθεια από ειδικό;

Αν δείτε επίμονη απόσυρση, αϋπνία, αλλαγή συμπεριφοράς ή λόγια παραίτησης.

Στο Κέντρο Ψυχολογικών Υπηρεσιών BetweenUs , προσφέρουμε συμβουλευτική και υποστήριξη για γονείς και εφήβους, βοηθώντας σας να διαχειριστείτε τις προκλήσεις αυτής της περιόδου.

Στείλτε μας μήνυμα για περισσότερες πληροφορίες ή καλέστε μας στο 213 0382227